De vakantie

Die 8 dagen hebben we echt genoten. Vooral te zien hoe onze kleinzoon zich uitleefde en ZO genoot van al dat nieuws rondom hem.

De eerste dag was het vooral de omgeving van het hotel ontdekken.

Dag twee was een zondag en bij ons Pasen. Al van bij het ontbijt waren we in de sfeer van deze dag. Gekleurde eieren en decoratie binnen en buiten. Na de middag kregen we als verrassing, een nestje met 2 gekleurde hard gekookte eieren en 2 chocolade eitjes, op de kamer.IMG_3083

Na het ontbijt ging Emeron naar de kids club. Het was een beetje onwennig want er was niets Frans of Nederlandstalig gericht in dit Hotel. Het was hier vooral Duits, Engels of Grieks. Er waren maar drie Franstalige gezinnen. Nederlandstaligen waren er wel maar niet met kleine kinderen. Maar hij deed het! Ze beschilderden en versierden eieren. Hij zelf zat onder de verf van kop tot teen en hij had verscheidene wasbeurten nodig om het er af te krijgen.

Wij bleven ongemerkt en van op afstand een oogje in het zeil houden.

De eerste dag wilden de mannen buiten in het zwembad maar dat was nog veel te koud. Na een teen in het water gestoken te hebben, mijn man deed zelfs een duik, besloten ze in het indoor zwembad te zwemmen. Ik bleef aan de zijkant.IMG_3064

Dagelijks bezoek aan het strand, speeltuin, winkeltjes an bars van het hotel. En ’s Avonds na het eten, kinderdisco.IMG_3126

Twee keer gingen we per taxi naar het dichts bijgelegen dorp of stadje, Chersonissos. Daar was alles nog in voorbereiding voor het komend seizoen. Bars, winkels en huurhuizen langs het strand werden hersteld, in het wit geverfd. Alle gestrande rommel, takken en bomen, opgeruimd.

Hier ging Emeron zelfs het brood en water halen die ze na de mis in de Orthodoxe kerk uitdelen. Hij is van thuis uit Syrisch Orthdoxe. Het heeft veel gelijkenis.P1250025

Toen we op een dag een naastgelegen dorp, Analipsi, bewandelden, waren ze zelfs de straten aan het her leggen. Bij onze vraag of dat ieder jaar vóór het seizoen terug nodig was, vertelden ze ons dat het in de winter nogal veel en hard stormt en daarmee alles vernietigd word.

Emeron gaat nog eens naar de kidsclub waar hij een diploma voor minigolf, 2de plaats behaald. Hij is zo fier als een otter!IMG_3165 Bij hem moet alles perfect kunnen en als hij het niet goed doet word hij soms woest omdat hij het niet kon. Dan moet alles en iedereen er aan geloven en traantjes vloeien daarbij in overvloed, uit frustratie.P1250093

De laatste dag kwam hij nog ten val en opende zijn elleboog. Veel tranen en natuurlijk groot vertoon, zo dat iedereen zou zien hoe veel pijn hij wel had liep hij de uren erna met zijn elleboog in de lucht. Gelukkig was het bij het thuiskomen vlug genezen.

En zo kwamen we deze 8 dagen door met wandelen, eten, drinken en genieten van een uitstekend weertje. Geen toerisme, alleen een vreugdevolle vakantie aan onze kleinzoon geven, die hij zich, hopen we nog lang zal herinneren.2018 CRETE avec Emeron

All in

Die reis naar Kreta was vooral bedoeld om Emeron eens een vakantie te geven dat hij zich nog lang zou herinneren. Het was dan ook zijn hele eerste vakantie, eerste vlucht en voor de eerste keer in een ander land.

Daarom kozen we voor een verblijf speciaal met activiteiten voor kinderen. Geen toeristisch bezoek dus.

Het begon met het Paasweekend. In heel het hotel was het er aan te zien. s’ Zaterdags waren ze druk bezig overal in de tuin decoratie aan te brengen. Paaseieren, hazen en kuikens werden her en der in de tuin neer gezet. Voor de Grieken (orthodoxen) zelf was het nog geen Pasen dat was pas het weekend daarna.

Wij kuierden rond om het hele complex te verkennen. We liepen naar het bijbehorende strand, langs de speeltuin, het zwembad en de verscheidene bars waar we met onze all in formule mochten drinken zoveel we maar wilden. Emeron wist al gauw de namen van de kindercoctails. Hij ging zelf zijn drankjes halen en wou iedere keer een foto, om naar huis door te sturen. Hahaha.

 

Het Hotel bevatte:

De kidsclub, waar hij 2X naar toe zou gaan.

Een klein Grieks kapelletje, waar hij een vrome foto wou , om aan zijn leraar van “katholiek” te tonen.

Een sportcomplex, indoor zwembad en welness ruimte. Een paar winkeltjes, waar hij nu en dan een kijkje ging nemen.

’s Middags was hij helemaal in zijn schik bij het buffet. Hij wist niet met wat te beginnen. Liep over en weer en deed alles zelf. Ging drank voor zichzelf en ons halen. Als dessert schepte hij zich ijsjes, probeerde al de smaken en siropen die er bij hoorden.

Hij leefde zich echt uit. Thuis of bij ons word hij redelijk kort gehouden. Steeds bezorgd dat hij iets zou breken, morsen of zichzelf bezeren. Wij waren al zo met onze zoon (een achterkomertje) Hij zet het nu over aan zijn kinderen. Deze over bezorgdheid is fout maar we kunnen er niets aan doen.

Na de middag blijven we een momentje, rustig, in onze kamer. Tekenen, lezen en knutselen, om te verteren.

We gaan op het strand pootje baden en tenslotte nestelen we ons in een zetel bij de speeltuin. Rechtover de beach-bar.

Dan naar het indoor zwembad omdat die van buiten, nu bij het begin van het seizoen, nog veel te koud is. Emeron is niet bang van water maar echt zwemmen kan hij nog niet.

En dan gaan we taartjes als vieruurtje eten. Een dagelijks ritueel. Ook hier weet onze lekkerbek geen weg met al dat lekkers.

Nog een babbel met de afgevaardigde van de reisoperator, avondeten, even kijken naar de animatie avond en deze eerste, welgevulde dag is voorbij.

Deze eerste dag gaan we vroeg naar onze kamer. De klok staat hier één uur voor op onze tijd.

Yes Let’s Go!

Nu alles lijkt te werken, begin ik met het vervolg van mijn blog, alsof er nooit een verandering kwam.

Zoals ik al vertelde had ik een reis gepland samen met onze kleinzoon Emeron die toch zo graag eens mee wou met ons. Hij was nog nooit op vakantie geweest!Kreta départ

Op 30 maart was die grote dag aangebroken. Voor het gemak had hij bij ons de nacht doorgebracht. ’s Morgens kwam een taxi ons halen. Er was veel volk in de vlieghaven. Alles was echt nieuw voor ons manneke. Hij had geen ogen genoeg om alles op te nemen.

Het afgeven van de bagage, het lange roltapijt, de free taxe winkels en alles er rond!

Bij de controlepost kreeg hij zelfs het genoegen om “gefouilleerd” te worden omdat het alarm bij hem af ging. Hahaha, zo grappig! Echte fouille was het niet maar wel een check met de metaal detector.

Na een tijdje te wachten, de toiletten van de vlieghaven bezocht te hebben, van gate te hebben veranderd, konden we aan boord. Hij wou natuurlijk aan het venster zitten!

Hij had meteen interesse in de veiligheidsinstructies. Hij bekeek aandachtig hoe het allemaal moest. Ikzelf heb er steeds mijn bedenking over. Het masker voor het te kort aan zuurstof wel, maar als…hebben we dan wel de tijd om dat zwemvestje aan te binden? Maar kom laten we er liever niet bij stilstaan.

Oh en dat gezichtje van hem vol verrukking van al dat nieuws, zalig!Kreta départ1

De 3 uur lange vlucht verliep vlot. We kregen drank en een sandwich te eten. Emeron hield hem bezig met kleuren en tekenen. Later zette ik hem nog een film op, die ik speciaal op mijn tablet gedownload had voor tijdens de reis.

Bij aankomst op Kreta nog een 20tal minuten met de bus en toen waren we op onze bestemming. Een mooi hotel, prachtige kamer voor drie, badkamer en balkon met zicht op de prachtige tuin en een deels zicht op de zee.Kreta départ2

Het was intussen al avond. Na de check in konden we nog aan het buffet voor het avondmaal. Emeron was in zijn schik. Al dat eten en dat hij zichzelf kon bedienen met wat hij maar wou! Hij wist niet waar te beginnen. Het is dan ook een goede eter en bon vivant zoals zijn grootvader.

IMG_2965

Word vervolgd.

Doolhof

Dit is mijn eerste postje op dit nieuwe blog. Het is nog meer testen hoe alles werkt.

Een echt doolhof. Maar ik zou niet zijn wie ik ben als ik niet doorzet tot alles gaat zoals ik het wil. Dus vraag ik mijn lezers een beetje geduld tot ik er echt mee weg ben. Dan zet ik mijn blog gewoon verder, zoals ik het de voorbije 13 jaar op Skynet gedaan heb.

Vertel mij gerust wat er mis is als je komt lezen dan kan ik het aanpassen. Is alles zichtbaar? Voor iedereen of alleen voor volgers? Moet ik reacties toelaten? Zeg maar op en deel mij jullie ervaring hier op WordPress.

Waarom staat er onder mijn posts “bewerken”? Zien jullie dit ook en kunnen jullie dan mijn bericht veranderen? Dat wil ik echt niet!

91e3738a081507f5e4fba963c7fcdb97.jpg

Een beetje uitleg

Dit is een nieuw begin en voortzetting van mijn blog op skynet. Skynet stopt er binnenkort mee.

Na heel wat kopzorgen kreeg ik eindelijk mijn hele “Babbelhoekje” verhuisd op dit nieuw platform. Ik heb er nog veel werk aan om het een beetje mooi te maken. Maar stilletjes aan komt er zeker weer pit in.

Hopelijk komen jullie hier weer met veel plezier lezen!

Het leven ten huize van…

De kleine Aaron heeft zich intussen al goed ingeburgerd in zijn school. Hij begint al een paar woorden in het Nederlands te brabbelen. Babbelen doet hij zowiezo nog niet veel, zelfs niet in het Frans, thuis.

Hij heeft wel nog enige ongemakken bij het proper zijn, maar het gaat de goede kant op.

Afgelopen tijd kwam er weer wat beweging in mijn doen en laten. Sinds ik mij heb voorgenomen om regelmatig vrienden of familie te gaan opzoeken. 

Ik vertelde al dat ik mijn twee zussen ging bezoeken in Januari. Daarop volgde een bezoek aan mijn nicht die in een rusthuis is.

IMG_2079.JPG

Voor mijn verjaardag op 31 januari nam mijn dochter ons mee voor een uitstap naar Knokke. Eerst stopten we in Sluis. Zo kon mijn man zoals gewoonlijk vis gaan kopen.

Een nicht zag, na een bericht dat ik sociale media zette, dat we daar waren en kwam ons vlug vervoegen om een aperitief te drinken.

IMG_2160.JPG

Een kort en leuk weerzien en ook meteen weer iemand, na lange tijd, terug gezien!

In die dagen bracht ik nog een bezoek aan een vriendin in Knokke. Bijna ieder jaar zien we ons terug rond onze verjaardag. We schelen pas enkele dagen en kennen ons zo ongeveer al vanaf 6 maanden na onze geboorte. Onze ouders en grootouders waren al met elkaar bevriend.

YFVJ0263.JPEG

Intussen had ik een reis naar Zweden voor mijn man geboekt. Zijn zoon vierde zijn 50ste verjaardag!

Roberto 50 ans (14).jpg

Roberto 50 ans (8).jpg

De dag voor zijn vertrek hebben wij nog mijn verjaardag en die van mijn jongste dochter hier thuis gevierd. Traditie getrouw met de kinderen en kleinkinderen. Met als thema “zet een hoed op”

XWDL1256.JPEG

OHTW9049.JPEG

Ik kon niet mee naar Zweden want had al veel vroeger een concert met The Mavericks, in Leuven voorzien op de datum van zijn feest.

IMG_2451.JPG

Dat wou ik voor geen geld missen. Ze hadden hun feestje maar een week vroeger moeten plannen.

Mijn dochter was mijn begeleidster naar Leuven waar ik een paar vrienden van de “thuisreis” ontmoette.

IMG_2414.JPG

We hadden het toeval wel een handje toegestoken door half en half af te spreken. Het was een daverend concert. Puur genot!

IMG_2459.JPG

Mijn man ploeterde zo maar 10 dagen door de sneeuw in Zweden. Het was er bitter koud.2018 Roberto 50 ans.jpg

De kleinkinderen waren ginder ook blij met het bezoek van farfar(opa)

2018 Roberto 50 ans1.jpg

Emeron uitte nogmaals zijn ongenoegen toen hij hoorde dat Nono op reis was. Hij klaagt iedere keer als we op reis gaan, dat we hem nooit eens meenemen en vooral naar het buitenland. Dat is zijn grote wens.

Ik broedde intussen een plan uit om hem toch maar eens de reis van zijn leven te geven. En zo gauw mogelijk.

Het is gelukt. We nemen hem in de paasvakantie mee, voor een vliegreis, 8 dagen naar Kreta in een Clubhotel all-in. We hopen dat het de reis van zijn dromen word.

We hebben het hem deze week verteld en hij sloot zich 5 minuten in zijn kamer op. Het leek wel alsof Tarzan in zijn kamer zat, zo’n gebrul!! Toen hij zijn vreugde totaal verwerkt had kwam hij naar buiten en zei dat we zijn spaarpot maar moesten leeg halen. Deze stond bij ons en was voor deze gelegenheid bedoeld.

Daar kijken we nu naar uit. Intussen misschien nog een uitstap naar Leuven plannen, om enkele inkopen te doen.

En wie weet, misschien nog een afspraak met vrienden intussen?

 

Belangrijk moment

Vandaag mocht onze kleine Aaron(2,5jaar) dus zijn eerste schooldag beleven. Eigenlijk is het voorschoolse opvang. 

Vroeger gingen de kinderen pas vanaf drie jaar naar de kleuterschool. Hun eerste dag was toen begin september of na de Paasvakantie. Tegenwoordig mogen ze ook na ieder verlof “instappen”. Zoals krokus-, herfst-, Kerstvakantie, e.a.

In het begin van de week mocht hij ’s morgens al één kwartier blijven. Gisteren 2 uur en vandaag de hele voormiddag.

Hij vind het leuk want hij weent niet en speelt graag met kinderen en ander speelgoed dan hij thuis heeft. Hij vind het zelfs spijtig als hij naar huis moet.

Er was alleen een moeilijk moment toen hij ineens de klas van zijn broer voorbij zag gaan! Daar heeft hij wel een traan gelaten. Ik had al eens aan deze situatie gedacht en het zelfs aan mijn zoon en schoondochter gezegd dat het dan moeilijk zou zijn voor alle twee. Als de kleine man zijn broer zou zien en voor de grote als hij het kleintje zou zien schreien. Het zal wel wennen!

27999640_10214990218005852_358168957_o.jpg

Op deze dag denk ik nog aan het begin dat Emeron naar school ging, en dit ongelooflijke gebeurde!Klik

Wij waren er toen allemaal niet goed van. De volgende dag om 10h, hadden zijn ouders zich rechtover de school gepost uit schrik dat het nog eens zou voorvallen.
Wij hadden veel vragen, zoals wanneer zagen ze dat hij mankeerde en hoeveel tijd hij weg was, waar ze hem precies vonden dicht of ver van school. Het is daar wel een drukke buurt op minder dan 100 meter van de Heyzel!
Als hij buiten ging met een andere persoon is die wel erg onverantwoordelijk. Om 10H zijn er geen ouders meer die binnen en buiten gaan!
Ik denk toch dat de grootste fout bij de opvang van de school ligt.

Sindsdien hebben ze wel aan de veiligheid gewerkt. In het begin werkte het niet echt als er onvoorzichtige ouders af leveranciers de deur niet goed dicht trokken en het op een kier lieten staan. Nu hebben ze er een 2de deur voor geplaatst.

Het kan natuurlijk nooit 100% zekerheid bieden.